Platformy – istotny segment gospodarki

Ze zgromadzonych przez autorów raportu danych wynika, że platformy internetowe oraz usługi świadczone za ich pośrednictwem stały się istotnym elementem polskiej gospodarki, stanowiąc źródło dodatkowego zarobku dla aż 2,6 mln osób^[1], podczas gdy dla kolejnych 580 tys. do 600 tys. osób stanowią główne źródło utrzymania, bezpośrednio generując dochody sektora finansów publicznych na poziomie 13,3 mld zł^[2].

Zakres działalności platform wykracza daleko poza transport i dostawy. Obejmuje m.in. handel, usługi techniczne i domowe, freelancing, branże kreatywne czy wynajem nieruchomości, a nawet sektor IT.

Ponad połowę wykonawców stanowią osoby do 30. roku życia, ale rośnie również udział osób 50+. Co istotne, ponad 1/3 usługodawców to cudzoziemcy, 27% badanych migrantów mieszkało za granicą bezpośrednio przed rozpoczęciem pracy platformowej i wcześniej nie pracowało w Polsce.

Osoby świadczące usługi za pośrednictwem platform zdecydowanie najbardziej cenią sobie elastyczność, niezależność, łatwość rozpoczęcia i możliwość dodatkowego zarobku – na takie motywacje wskazuje ponad 72% respondentów^[3].

Restrykcyjna implementacja: ryzyko spadku PKB o 35,3 mld zł

Raport przedstawia symulację skutków restrykcyjnego wariantu wdrożenia dyrektywy, zakładającego szeroką, obligatoryjną zmianę klasyfikacji osób współpracujących z platformami na pracowników etatowych.

W takim scenariuszu: liczba osób świadczących usługi mogłaby spaść o ponad 295 tys., poziom PKB obniżyłby się o 35,3 mld zł, dochody sektora finansów publicznych zmniejszyłyby się netto o 2,2 mld zł rocznie, w branżach powiązanych mogłoby zostać utraconych 20,1 tys. miejsc pracy. Większość dotkniętych tym ryzykiem miejsc pracy tworzonych jest w sektorze usługowym (14,2 tys.), chociaż czynniki te dotykają również sektora handlu (2,2 tys.), przemysłu (2,1 tys.) i budownictwa (1,7 tys.).

Potencjalne skutki dla Polski restrykcyjnego wariantu implementacji dyrektywy platformowej

Efekt netto dla finansów publicznych byłby ujemny. Choć reklasyfikacja części wykonawców przyniosłaby dodatkowe wpływy, to byłyby one niższe niż utracone dochody wynikające z ograniczenia aktywności gospodarczej – wskazuje Łukasz Kozłowski, Główny Ekonomista Federacji Przedsiębiorców Polskich.

Zmiana sposobu funkcjonowania platform wywołałaby również efekt łańcuchowy w innych sektorach poprzez spadek popytu o ponad 15 mld zł oraz zmniejszenie wartości dodanej w gospodarce o kolejne miliardy złotych. Jak wspomniano już wcześniej, najbardziej ucierpiałby sektor usługowy, ale negatywne skutki odczułyby również handel, przemysł i budownictwo.

Doświadczenia państw UE – potrzeba równowagi

Raport analizuje doświadczenia wybranych państw europejskich, wskazując na znaczące różnice w podejściu do regulacji pracy platformowej.

W Grecji wprowadzono rozwiązania poprawiające warunki socjalne przy jednoczesnym zachowaniu domniemania samozatrudnienia i jasnych kryteriów oceny statusu prawnego. Estonia przyjęła model oparty na umowach o świadczenie usług, zapewniających zabezpieczenie społeczne przy zachowaniu elastyczności. Z kolei doświadczenia Hiszpanii (tzw. Ley Rider) pokazują, że zbyt sztywne ramy klasyfikacji statusu wykonawców platformowych mogą prowadzić do spadku zatrudnienia i wzrostu kosztów przy jednoczesnym zwiększeniu niepewności regulacyjnej.

W niektórych przypadkach regulacje doprowadziły do skutków odmiennych od zamierzonych, mimo że ich celem była poprawa sytuacji osób wykonujących tego rodzaju działalność. Rozwiązaniem może być model pośredni, zachowanie elastyczności platform przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiednich standardów ochrony – wskazuje prof. Grażyna Spytek-Bandurska, Ekspert FPP ds. stosunków pracy, dialogu społecznego i rynku pracy.

Sporne domniemanie stosunku pracy

Najwięcej wątpliwości budzi kwestia domniemania stosunku pracy, stanowiąca novum na gruncie polskiego prawa pracy. Ustawodawca unijny na siłę próbuje objąć wykonawców platformowych stosunkiem pracy, po to, żeby zapewnić im ochronę. Rozwiązanie to jest wątpliwe z punktu widzenia cech konstrukcyjnych stosunku pracy.

Dyrektywa wskazuje dwa kryteria uruchamiające domniemanie – kontrolę i kierownictwo. Brak ich doprecyzowania może prowadzić do sytuacji, w której w podobnych stanach faktycznych zapadać będą odmienne decyzje. Ponadto rozszerzenie kompetencji PIP w zakresie inicjowania procedury domniemania stosunku pracy wymaga starannego wyważenia zarówno pod kątem zasad konstytucyjnych, jak i praktycznych możliwości organizacyjnych organów kontrolnych.

Uznaniowość w zakresie inicjowania mechanizmu domniemania oraz podejmowania sądowych rozstrzygnięć w przedmiocie ustalania istnienia stosunku pracy doprowadzi do dowolności stosowania prawa, co w konsekwencji prowadzić będzie do nierównego traktowania podmiotów i naruszenia konstytucyjnej zasady ochrony zaufania obywateli do państwa, z której wynika wymóg pewności obowiązującego prawa oraz zasady zaufania do władzy publicznej – podkreśla prof. Tomasz Duraj, Kierownik Centrum Nietypowych Stosunków Zatrudnienia na Uniwersytecie Łódzkim.

Rekomendacje

1. Implementacja w duchu zasady UE+0 – bez nadmiernego „doregulowania” ponad wymagania dyrektywy.
2. Poszanowanie swobody umów, wolności działalności gospodarczej oraz zasad konkurencji.
3. Wprowadzenie jasnych kryteriów oceny „kontroli” i „kierownictwa” (wzorowanych na kryteriach z wyroku w sprawie Yodel).
4. Domniemanie stosunku pracy nie powinno być rozszerzone na cały rynek pracy i wszystkie sektory gospodarki.
5. Wykluczenie automatycznej reklasyfikacji – zmiana statusu powinna następować wyłącznie po prawomocnym rozstrzygnięciu sądowym.
6. Umożliwienie platformom dobrowolnego przyznawania dodatkowych świadczeń bez ryzyka uznania ich za pracodawców.
7. Rozważenie wprowadzenia minimalnego standardu ochrony dla wszystkich wykonawców usług platformowych.
8. Wprowadzenie minimalnych wymogów formalnych w zakresie funkcjonowania platform oraz partnerów flotowych (pośredników).

Apel o dialog i proporcjonalność

W raporcie podkreślono, że implementacja dyrektywy, z uwagi na zawarty w niej mechanizm domniemania stosunku pracy, będzie miała fundamentalne znaczenie nie tylko dla sektora platform, lecz także dla całego rynku pracy i gospodarki. Zbyt daleko idąca ingerencja regulacyjna może zahamować rozwój nowoczesnych form zarobkowania, zwiększyć koszty pracy i ograniczyć konkurencyjność polskiej gospodarki. Konieczne jest zatem wyważone, proporcjonalne i oparte na dialogu wdrożenie przepisów tak, aby zapewnić ochronę wykonawców usług, nie pozbawiając rynku pracy elastyczności, która stanowi jego istotną przewagę konkurencyjną. Implementacja wymagać będzie również pogłębionej analizy w branżach podlegających już odrębnym regulacjom sektorowym.

Raport został zaprezentowany podczas posiedzenia Zespołu RDS ds. prawa pracy, przy udziale przedstawicieli związków zawodowych oraz Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Autorami raportu są: prof. UŁ Tomasz Duraj – Kierownik Centrum Nietypowych Stosunków Zatrudnienia WPiA UŁ, prof. Grażyna Spytek-Bandurska – Ekspert FPP ds. stosunków pracy, dialogu społecznego i rynku pracy, Łukasz Kozłowski – Główny Ekonomista FPP.

W raporcie oraz informacji prasowej wykorzystano dane zastane. Ich źródła umieszczono w obu tych dokumentach.

[1]  PPMI (2021). Study to support the impact assessment of an EU initiative to improve the working conditions in platform work: Final report. European Commission, Directorate-General for Employment, Social Affairs and Inclusion.

[2] Szacunek własny na podstawie danych PPMI i Komisji Europejskiej.

[3]  Kowalik, Z., Lewandowski, P., i Kaczmarczyk, P. (2022). Job quality gaps between migrant and native gig workers: Evidence from Poland (IBS Working Paper No. 09/2022).

Artykuł Implementacja Dyrektywy platformowej wymaga wyważonego podejścia. Restrykcyjny wariant może kosztować Polskę 35,3 mld zł PKB rocznie. pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.

Dzisiaj w siedzibie Polskiej Agencji Prasowej odbyła się konferencja prasowa poświęcona prezentacji reformy naprawczej polskiego systemu ochrony zdrowia. Zakłada ona kompleksowe zmiany, których celem jest poprawa dostępności świadczeń, stabilizacja finansów oraz usprawnienie organizacji opieki medycznej. Założenia przedstawili Marek Sawicki – Marszałek Senior, wiceprzewodniczący Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz Łukasz Kozłowski – główny ekonomista Federacji Przedsiębiorców Polskich.

Proponowane rozwiązania opierają się na trzech głównych filarach: znaczącym zwiększeniu finansowania ochrony zdrowia, ograniczeniu tempa wzrostu kosztów oraz skutecznej koordynacji opieki szpitalnej na poziomie regionalnym.

Zwiększenie finansowania systemu

Pierwszy filar zakłada m.in. integrację ubezpieczenia chorobowego w Zakład Ubezpieczeń Społecznych z ubezpieczeniem zdrowotnym w Narodowy Fundusz Zdrowia. Rozwiązanie to ma poszerzyć bazę składkową i przynieść dodatkowe 6 mld zł rocznie. Jednocześnie zmieni ono bodźce w systemie – skrócenie czasu leczenia stanie się bardziej opłacalne niż jego odwlekanie.

Projekt przewiduje również wprowadzenie ulgi podatkowej dla pacjentów – możliwość odliczenia od PIT 10% wydatków ponoszonych na opiekę zdrowotną z własnych środków. System informatyczny umożliwi automatyczne rozliczenie ulgi w e-PIT, bez konieczności gromadzenia dokumentów, a państwo uzyska pełniejsze dane o rzeczywistych potrzebach zdrowotnych społeczeństwa.

Ograniczenie wzrostu kosztów

Drugi filar odnosi się do narastających kosztów funkcjonowania systemu. Wskazano, że dynamika wzrostu wydatków na leczenie znacząco przewyższa poziom inflacji, m.in. w wyniku regulacji płacowych wprowadzonych w ostatnich latach.

Proponowane rozwiązanie zakłada utrzymanie podwyżek wynagrodzeń personelu medycznego w latach 2022–2026, przy jednoczesnym powiązaniu przyszłych wzrostów minimalnych stawek z poziomem inflacji oraz 20% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia. Ma to zapewnić równowagę między interesami pracowników ochrony zdrowia, pacjentów oraz możliwościami finansowymi państwa.

Koordynacja opieki szpitalnej

Trzeci filar dotyczy reorganizacji systemu szpitalnictwa poprzez wprowadzenie modelu szpitali wiodących w regionach. W skali kraju planuje się utworzenie 49 takich jednostek, które będą koordynować opiekę na obszarze obejmującym kilka szpitali powiatowych.

Za funkcjonowanie szpitali wiodących odpowiadałyby samorządy wojewódzkie, co ma zwiększyć efektywność zarządzania dzięki większym zasobom finansowym. Jednocześnie szpitale powiatowe zachowałyby swoją autonomię właścicielską, zyskując jednocześnie lepszą koordynację działań i podział odpowiedzialności za dostępność świadczeń.

Podsumowanie

Autorzy projektu podkreślają, że proponowana ustawa stanowi pierwszą tak kompleksową propozycję reformy systemu ochrony zdrowia w Polsce. Zakłada ona zwiększenie finansowania Narodowy Fundusz Zdrowia o łącznie 16,6 mld zł rocznie, co pozwoli w dużej mierze zniwelować obecną lukę finansową.

Projekt ma nie tylko stabilizować bieżącą sytuację, ale również eliminować przyczyny problemów systemowych, zapewniając pacjentom lepszy dostęp do leczenia zarówno obecnie, jak i w przyszłości.

Podczas konferencji podkreślono, że szybkie rozpoczęcie prac legislacyjnych jest kluczowe – utrzymanie obecnego stanu może prowadzić do dalszego ograniczania dostępności świadczeń i wydłużania kolejek pacjentów.

Artykuł Prezentacja projektu ustawy reformującej system ochrony zdrowia w Polsce, mającej na celu ograniczenie luki finansowej w Narodowym Funduszu Zdrowia (NFZ) oraz zapewnienie pacjentom dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.

Nie rozumiemy jednak, dlaczego, mimo tak wielu wątpliwości co do potencjalnych skutków nowelizowanej ustawy o PIP, Prezydent nie zdecydował się na skierowanie jej do Trybunału Konstytucyjnego w trybie kontroli prewencyjnej. Jednocześnie wyrażamy nadzieję, że wprowadzenie w życie przepisów tej ustawy przyczyni się do zlikwidowania patologicznych zachowań zamawiających na rynku zamówień publicznych, które niejednokrotnie zmuszają wykonawców do zatrudniania w oparciu o inne formy niż umowa o pracę.

Więcej szczegółów w załączniku.

Artykuł Stanowisko Federacji Przedsiębiorców Polskich dotyczące decyzji Prezydent RP w sprawie nowelizacji ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.

Wyróżnienie to jest wyrazem uznania za szczególne zasługi na rzecz rozwoju i wspierania polskiej przedsiębiorczości, a także za aktywne działania wzmacniające środowisko biznesowe w Polsce. Zaproszenie do Rady stanowi wyraz naszego docenienia jej zaangażowania, profesjonalizmu oraz wkładu w budowanie silnej i odpowiedzialnej gospodarki.

Sylwia Müller wnosi do Rady doświadczenie w zarządzaniu i budowaniu silnych struktur biznesowych, które przez lata przyczyniało się do rozwoju jednej z największych firm w branży usług dla biznesu w Polsce.

Dyplom wręczył osobiście Marek Kowalski – Przewodniczący Federacji Przedsiębiorców Polskich, podkreślając znaczenie doświadczenia i autorytetu Sylwii Müller dla dalszego rozwoju organizacji.

To ważny moment zarówno dla całego środowiska przedsiębiorców zrzeszonych w Federacji.

Artykuł Sylwia Müller dołączyła do Rady Federacji Przedsiębiorców Polskich pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.

Podczas debaty inaugurującej projekt „Cyfrowa Gospodarka”, która odbyła się w  Dzienniku Gazecie Prawnej, eksperci rozmawiali o tym, jak w praktyce przyspieszyć transformację cyfrową państwa i gospodarki. Dyskutowali o tym, jak to robić by była ona jednocześnie bezpieczna, efektywna i sprzyjająca inwestycjom.

Debatę moderował: Tomasz Pietryga– redaktor naczelny Dziennika Gazety Prawnej. W panelu udział wzięli: dr Dariusz Wiater – pełnomocnik ministra rodziny, pracy i polityki społecznej ds. informatyzacji, MAłgorzata Mroczkowska-Horne – dyrektor generalna Konfederacji Lewiatan, dr Magdalena Malinowska-Wójcicka – ekspertka ds. legislacji Pracodawców RP, Grzegorz Lang – dyrektor ds. prawnych Federacji Przedsiębiorców Polskich.

Oto najważniejsze wnioski z dyskusji:
🔹 Technologia wyprzedza regulacje. Firmy są gotowe wdrażać nowe rozwiązania, ale często napotykają na niepewność prawną. Stabilne i przewidywalne otoczenie legislacyjne to dziś jeden z kluczowych warunków inwestycji w innowacje.
🔹 Tempo regulacji ma znaczenie. Zbyt szybkie wdrażanie przepisów bez odpowiedniego przygotowania rynku może być tak samo problematyczne jak ich opóźnianie.
🔹 Luka kompetencyjna rośnie. Transformacja cyfrowa nie wydarzy się bez ludzi. Potrzebujemy zarówno specjalistów od cyberbezpieczeństwa i AI, jak i pracowników gotowych do ciągłego uczenia się i adaptacji.
🔹 Cyberbezpieczeństwo to już nie koszt. To fundament zaufania.
Rozwój regulacji takich jak dyrektywa NIS2 pokazuje, że odporność infrastruktury cyfrowej staje się jednym z filarów stabilnej gospodarki.
🔹 Cyfryzacja państwa może uwolnić ogromny potencjał. Sprawna e-administracja oznacza realne oszczędności czasu i kosztów dla przedsiębiorców oraz obywateli.

Jednocześnie coraz częściej pojawia się pytanie strategiczne: czy w budowie cyfrowej gospodarki będziemy jedynie użytkownikami technologii, czy również ich twórcami? Dlatego obok regulacji i kompetencji równie ważne jest budowanie własnych zdolności technologicznych, od modeli AI po bezpieczną infrastrukturę cyfrową.

Transformacja cyfrowa nie jest już projektem przyszłości. To proces, który dzieje się teraz, a jego tempo i jakość zależą od współpracy biznesu, administracji i środowiska eksperckiego.

Link do relacji z debaty: https://cyfrowa-gospodarka.gazetaprawna.pl/cyberbezpieczenstwo/11213365,cyfrowa-gospodarka-przyspiesza-ale-nadal-napotyka-bariery.html

Artykuł Debata inaugurująca projekt Cyfrowa Gospodarka Dziennika Gazety Prawnej pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.

Wśród powołanych członków Rady znalazła się Magdalena Rzeczkowska, Pierwsza Wiceprzewodnicząca Federacji Przedsiębiorców Polskich ds. europejskich, Dyrektor Biura FPP w Brukseli, Ekspert ds. celnych i unijnych.

Rada Gospodarcza pełni funkcję eksperckiego zaplecza Prezydenta RP. Jej zadaniem jest dostarczanie merytorycznych analiz oraz formułowanie rekomendacji w kluczowych obszarach gospodarki, a także identyfikowanie strategicznych kierunków rozwoju kraju i wspieranie budowy spójnej, długofalowej polityki gospodarczej.

Podczas uroczystości minister Karol Rabenda pogratulował członkom Rady oraz podziękował w imieniu Prezydenta RP za przyjęcie zaproszenia do udziału w jej pracach. Podkreślił, że rola Rady polega na wypracowywaniu rozwiązań sprzyjających rozwojowi polskiej gospodarki i wzmacnianiu konkurencyjności krajowych przedsiębiorstw.

W wydarzeniu uczestniczyli także minister Adam Andruszkiewicz – zastępca szefa Kancelarii Prezydenta RP, doradcy Prezydenta RP: Paweł Gruza, Piotr Głowacki oraz Leszek Skiba, a także parlamentarzyści.

Głos podczas uroczystości zabrał również poseł Marcin Horała z Rady Parlamentarzystów przy Prezydencie RP. Wskazał, że Rada Gospodarcza może stać się przestrzenią do wypracowania koncepcji rozwoju Polski, które przełożą się na konkretne postulaty, projekty ustaw i działania wspierające dalszy rozwój kraju.

„Udział w pracach Rady Gospodarczej przy Prezydencie RP traktuję jako możliwość włączenia perspektywy przedsiębiorców do dyskusji o najważniejszych wyzwaniach stojących przed polską gospodarką. Wierzę, że współpraca ekspertów, administracji publicznej oraz środowiska biznesowego pozwoli wypracować rozwiązania sprzyjające rozwojowi polskich firm i wzmacnianiu konkurencyjności naszej gospodarki” – mówi Magdalena Rzeczkowska.

Rada Gospodarcza stanowi jedno z gremiów doradczych Prezydenta RP, którego celem jest wspieranie inicjatyw sprzyjających stabilnemu i długofalowemu rozwojowi gospodarczemu Polski.

https://www.prezydent.pl/aktualnosci/wydarzenia/powolanie-rady-gospodarczej-przy-prezydencie-rp,116785

Artykuł Magdalena Rzeczkowska powołana do Rady Gospodarczej przy Prezydencie RP pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.

W ocenie FPP rządowe propozycje nowych rozwiązań dotyczących inspekcji pracy, które przedstawiono 9 marca 2026 r. na prezydium Rady Dialogu Społecznego, doprowadzą do zniweczenia dotychczasowego wieloletniego dorobku orzecznictwa sądowego, co zdestabilizuje rynek pracy i będzie miało negatywny wpływ na całą gospodarkę.

Mimo proponowanych modyfikacji, kluczowe założenie projektu nowelizacji ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, czyli wprowadzenie mechanizmu przekształcania umów w drodze decyzji administracyjnej – pozostają bez zmian. Autorzy projektu ignorują fakt, że po trzech dekadach funkcjonowania gospodarki rynkowej w Polsce ukształtowało się już klarowne orzecznictwo, które w określonych sytuacjach podkreśla znaczenie woli stron w kształtowaniu zatrudnienia.

Tymczasem proponowane zastąpienie rozstrzygnięć sądowych, aktami administracyjnymi inspektora pracy z pewnością doprowadzi do w istocie rewolucyjnej zmiany dotychczasowego, ukształtowanego już orzecznictwa sądów. Oznacza to, że pracodawcy, którzy w ostatnich latach i tak mierzą się z kolejnymi wstrząsami regulacyjnymi i gospodarczymi, zostaną wystawieni na dodatkowe ryzyko, tym razem w obszarze zatrudnienia i rozstrzygnięć jakie zapadną w tym zakresie w sądach pracy. Z kolei zatrudnieni będą musieli mierzyć się z niestabilnością warunków pracy i zrozumiałą ostrożnością przedsiębiorców przy podejmowaniu nowych aktywności wymagających dodatkowego personelu.

Jako FPP przypominamy, że nawet znaczące zwiększenie zasobów PIP nie zapewni przedsiębiorcom równego traktowania. W poszczególnych branżach sytuacja firm będzie diametralnie różna, w zależności od tego, czy dana firma będzie objęta kontrolą inspekcji pracy. Sytuacja każdej z nich będzie w dużej mierze uzależniona od nieprzewidzianych działań kontrolnych bądź reakcji na skargi. Proponowane rozwiązania nie mają więc charakteru systemowego, lecz zrodzą niepewność, zarówno po stronie zatrudniających, jak i zatrudnionych.

Więcej informacji znajdą Państwo w załączonej informacji prasowej.

Artykuł Projekt przekształcania umów decyzją administracyjną może wprowadzić niepewność prawną pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.

Od kilku lat Federacja Przedsiębiorców Polskich przedstawiała kolejne raporty wskazujące na pogarszającą się sytuację finansowa publicznego systemu ochrony zdrowia w Polsce. Dzisiaj Federacja zwróciła się do Ministra Zdrowia o podjęcie interwencji, ponieważ sam resort zdrowia wskazuje brak środków jako powód dla braku podjęcia decyzji dotyczącej zwiększenia dostępu do skutecznych terapii w ramach systemu refundacyjnego.

Na wniosek Federacji Przedsiębiorców Polskich w ostatnim czasie doszło do spotkania pomiędzy resortem zdrowia oraz członkami Trójstronnego Zespołu ds. Ochrony Zdrowia, dotyczące projektu nowelizacji ustawy refundacyjnej. W trakcie spotkania wskazywano m.in. na negatywne skutki przepisów związanych z trwałością analiz farmakoekonomicznych, w szczególności wobec trudności finansowych płatnika publicznego. Zgodnie zobowiązującymi przepisami minister zdrowia musi umorzyć z urzędu postępowanie po dwunastu miesiącach procedowania wniosku refundacyjnego.

Jednocześnie w ostatnich dniach niektóre podmioty odpowiedzialne, które właśnie przed rokiem zainicjowały procesy refundacyjne otrzymały od Ministerstwa Zdrowia informacje, że pomimo przedstawienia szeregu dowodów naukowych na skuteczność terapii, ze względu na trudną sytuację finansową Narodowego Funduszu Zdrowia, nie dojdzie do zwiększenia terapii w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia. Dotyczy to terapii, które są zarówno rekomendowane przez ekspertów medycznych, towarzystwa naukowe, lecz również tych, które uzyskały pozytywną rekomendację Rady Przejrzystości, działającej przy Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji.

Więcej informacji znajdą Państwo w załączonej informacji prasowej.

Artykuł Federacja Przedsiębiorców Polskich: rządu nie stać na refundowanie terapii, których skuteczność potwierdza. pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.

Według prognoz luka w finansowaniu NFZ może w ciągu kilku lat wzrosnąć nawet do 90 mld zł rocznie. Już dziś mówi się o ponad 20 mld zł niedoboru, a presja kosztowa w systemie stale rośnie, od wynagrodzeń w sektorze medycznym po rosnące potrzeby zdrowotne społeczeństwa.

To rodzi kilka kluczowych pytań: czy system wytrzyma obecne tempo wzrostu wydatków, czy wrócą limity świadczeń i dłuższe kolejki, czy podwyżka składki zdrowotnej stanie się nieunikniona i kto ostatecznie zapłaci za rosnące koszty: podatnicy czy pacjenci?

O tym w programie „Onet Rano Finansowo” mówi Łukasz Kozłowski, główny ekonomista Federacji Przedsiębiorców Polskich. W rozmowie omówiono realną skalę niedofinansowania systemu ochrony zdrowia, narastającą spiralę kosztów oraz możliwe scenariusze dla najbliższych lat.

Zachęcamy do obejrzenia rozmowy.

Link: https://www.youtube.com/watch?v=wgbVFF4Ckyc

Artykuł Łukasz Kozłowski – Główny ekonomista FPP gościem Onet Rano Finansowo. pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.

26 lutego br. odbyło się posiedzenie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, podczas którego miała miejsce bezprecedensowa sytuacja. Strona rządowa skierowała przeciwko członkom Rady Dialogu Społecznego – która działa na podstawie ustawy – stronniczo dobrane organizacje pozarządowe. Celem tych organizacji, mimo braku przygotowania merytorycznego, było negowanie poprawek składanych do ustawy przez Radę Dialogu Społecznego.

Nawet bardziej niepokojące jest to, że strona rządowa w trakcie procedowania projektu całkowicie zignorowała uchwałę nr 145 przyjętą przez stronę pracowników i stronę pracodawców Rady Dialogu Społecznego, które apelowały o dodatkowe konsultacje. Wniosek o przeprowadzenie wysłuchania publicznego w przedmiocie projektu nowelizacji ustawy o PIP (druk nr 2250) został odrzucony. Posłowie zamiast kierować się opinią reprezentatywnych organizacji partnerów społecznych, zasugerowali się zdaniem organizacji, które przymiotu reprezentatywności nie mają. Takie działania deprecjonują Radę Dialogu Społecznego która stanowi ustawowo umocowane forum trójstronnej współpracy pomiędzy organizacjami pracodawców, strona związkową a rządem.

Przypominamy, że po raz pierwszy od dłuższego czasu partnerzy społeczni w ramach Rady Dialogu Społecznego osiągnęli porozumienie i przekazali stronie rządowej oraz Prezydium Sejmu, wspólną uchwałę Pracodawców i Pracowników Rady Dialogu Społecznego.

„Oczekuję, że Rada Dialogu Społecznego, jako organ powołany ustawą, będzie traktowana przez stronę rządową jako równoprawny partner dialogu. Rada ma prawo do zajmowania stanowiska, zwłaszcza w sprawach społecznych, a do takich należy projekt ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy. To właśnie przedstawiciele związków zawodowych i pracodawców dysponują praktyczną wiedzą pozwalającą rzetelnie ocenić skutki regulacji tak istotnych dla rynku pracy i gospodarki kraju” – mówi – Marek Kowalski – Wiceprzewodniczący Rady Dialogu Społecznego, Przewodniczący Federacji Polskich Przedsiębiorców.

Więcej informacji znajdą Państwo w załączonym komunikacie prasowym.

Artykuł Rząd ignoruje opinię partnerów społecznych – Rada Dialogu Społecznego pominięta w procedowaniu ustawy o PIP pochodzi z serwisu Federacja Przedsiębiorców Polskich.